01-07-09

De schreeuw ...

Vorige week woensdag … ventje had muizenissen; slecht geslapen die nacht… en dat voel je als er iemand naast jou ligt die zorgen heeft.

’ s Ochtends hem ‘verplicht’ een half dagje verlof te nemen. Moet hij voor mij anders nooit doen; heb liever dat hij geen verlof neemt om met me mee te gaan naar onderzoeken, behandelingen, enz… ; het is beter dat hij verlof neemt om samen iets leuks te doen.

Heb hem ‘meegesleurd’ naar de zee. Ik wou gaan uitwaaien – dat doet steeds goed als je zorgen hebt. En wat voor mij goed doet zou vast goed doen bij hem ook…

Beaufort03 Outside (en ook Inside) loopt daar momenteel. Wij kozen voor De Haan (prachtige badstad – Normandische stijl… en niet van die hoogbouw). 2  kunstwerken op 500 m van elkaar 'opgesteld'.

Langs de waterlijn lopend werd er gepraat maar ik liet hem ook zijn momenten van rust. Van genieten van het opspattende water en ja ook van de wind. Want er was veel wind. Ik las het bij Magda al… zo van die wind die je longen zuivert; die diep gaat. En daar heeft een mens soms nood aan. Dat zuiverende en helende … en misschien daardoor ook het 'geestverhelderende'. Je gaat dingen anders zien, anders plaatsen…

Een van de kunstwerken was een beschilderde tunnel onder de duinen aan het Zeepreventorium. In felle kleuren met sprekende tekeningen… sprak me bijzonder aan. Er werden foto’s gemaakt… één van onze bezigheidjes als we samen op stap gaan en één van de laatste foto’s die ik in de tunnel maakte was deze… die trof me enorm op dat moment.

IMG_1920


En nu… nu zie ik al 2 dagen dat beeld voor me… de schreeuw uit onmacht.
De schreeuw om weer iemand … (zie gisteren)
‘k Heb zo het gevoel dat telkens als ik van iemand verneem dat het ook mis is dat ik alles dubbel en dik herbeleef.

De 2 keer dat ik ziek werd voelde ik eigenlijk zoveel energie om er tegenaan te gaan dat ik vergeten ben om verdrietig te zijn om wat me overkwam. En nu… nu komt al dat verdriet bovendrijven. Misschien is dat goed… ik laat het toe…

29-06-09

Er is iets ...

Wat een mooie ochtend diende te worden is echt wel in mineur geëindigd.

Ik zag het al meteen toen ze de deur voor me opende. Verdrietige ogen; glimlachend zoals altijd, dat wel, en bezorgd vragend hoe het met me gaat. Maar haar lichaamstaal sprak boekdelen. De veerkracht die ze altijd uitstraalt was er niet…

Terwijl ik er zat dwaalden m’n gedachten steeds af. Er  is iets, er is iets, er is iets… flitste het steeds door m’n hoofd.

En ja, in het gesprek zei ze terloops dat ze volgende week niet bereikbaar zou zijn en in een latere periode ook waarschijnlijk nog een keer niet. Dat zijn we dus helemaal niet van haar gewend. Er moest dus iets ernstigs zijn.

Ik voelde een lichte druk op m’n hart – alsof het omklemd werd door een hand – een angstig voorgevoel… In het gesprek raakte ik ook verschillende keren niet uit mijn woorden; werd nerveus van dat rare gevoel; van dat onbestemde.

Bij het weggaan zei ze terloops dat ze me zeker nog zou bellen; ik zou nog horen van haar want ze moest me even persoonlijk spreken…  (Vanochtend zaten we daar namelijk met z’n 4-en.)
Ondertussen weet ik dat ook zij een van de vele vrouwen is die getroffen is door borstkanker.

Ze telt af, waarschijnlijk met een heel bang hart, naar de komende operatie. En ze heeft hoogstwaarschijnlijk en met stellige zekerheid dat verschrikkelijk eenzame gevoel dat ik ook had eind 2005 en vorig jaar in augustus…

Maar weet beste … dat je op mij kunt rekenen. Als je wil help ik je de kracht vinden om er tegenaan te gaan. Je bent sterk en waarschijnlijk nog sterker dan je denkt!
Blijf vertrouwen in de toekomst en op de steun van allen die je dierbaar zijn.

Voorlopig 019

(foto genomen in het Rubenshuis (patio) / Antwerpen)

22:57 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vriendin, borstkanker |  Facebook

11-07-08

Zomer! ... Zomer???? Waar? Wanneer? ...

Gisteren uitstapje gepland met vriendin naar Brugge. Ik had daar iets op te halen bij BABY2000 en wou het combineren met een wandelingetje in de Brugse binnenstad. 

 wiegje (Had bij Baby2000 een wiegbekleding besteld voor dit model van wiegje... Rune kreeg bij haar geboorte zo een wit wiegje en heb er toen zelf bekleding voor gemaakt. Voor het toekomstige baby'tje heb ik nieuwe bekleding laten maken omdat de 'zelfgemaakte' niet zo was meegevallen: was te kort zodat Rune soms met haar beentjes tussen de spijltjes zat Verlegen)

BABY2000... dat was geen probleem. Snel hollen tussen de regendruppels door van de wagen naar de winkel,  pakje ophalen en weer gauw de wagen in. Daar wordt je niet echt kletsnat van maar onze wandeling in Brugge, daar waagden we ons toch liever niet aan. Jammer...

Maar niet getreurd, ik had een bijna-even-goed idee: Plan B --> op naar de CARPE DIEM - de overheerlijke bakkerij met stijlvolle tearoom van DETAVERNIER in de Wijngaardstraat. Vlakbij geparkeerd - wat ook niet zo evident is - en een korte natte wandeling tot ... oei... gesloten... Wat een tegenvaller!

Plan C --> hoekje omlopen en 't OUD KANTHUYS binnen. Ja binnen... pffff.... op het terras zaten enkele moedige toeristen maar wij zochten toch liever een droge plek op...

Het OUD KANTHUYS ligt vlakbij het Begijnhof en het Minnewater. De paardenkoetsen en vooral de paarden dan, stonden er triestig bij. Wie gaat er nu in de regen 'koetsrijden'? Ikke alvast niet!

Brugge_CarpeDiem 020

Eenmaal binnen kregen we een tafeltje aangewezen vlakbij de haard. Ja, aan de 'haard-die-brandde' !!! Mensen toch... we zijn in de maand juli en wij zaten daar knus en gezellig warm te krijgen aan de open haard.

2 weken geleden dacht ik dat ik 'doodging' van de warmte daar in het verre Extremadura en hier worden we dan weer uitgeregend.

Even iets heel anders: mijn gedachten zijn momenteel bij een lief vriendinnentje Sofie... ik zoek voor haar een heel leger van mensen die met hun warmte en vriendschap even wat positieve energie kunnen sturen.  Een kort berichtje, een hartverwarmend woordje op haar blog zal haar waarschijnlijk deugd doen. Ze kan het momenteel echt wel gebruiken. Doen jullie mee??

lievewoorden

09-01-08

Dagelijkse Sudoku... voeding voor de geest ...

Tijdens een behandeling met chemotherapie voel je letterlijk je geest aftakelen. Het is niet dat de hersenen worden aangetast (chemo gaat blijkbaar niet door het hersenmembraan...) maar het cognitief geheugen wordt aangetast: vergeetachtig, de naam niet op een gezicht kunnen 'plakken', letterlijk alles moeten opschrijven, geen boeken meer kunnen lezen want telkens je start op een bladzijde moet je elke regel tweemaal herlezen, etc...

Ik heb toen 2 dingen wel gedaan: beetje geblogd en elke dag 2 tot 3 Sudoku's opgelost.

Lieve kwam me op een dag een bezoekje brengen en ze had een Sudoku boekje mee. Ik had dat nog niet gedaan - wel al van gehoord en ik dacht dat dat niets voor mij zou zijn omdat ik er mijn hoofd niet kon bijhouden.

Niets was minder waar. Ik verplichtte mezelf om er enkele dag een paar op te lossen en dat ging steeds vlotter. Op dat moment was dat echt voeding voor mijn geest en Sudoku's zullen altijd 'positief' gelinkt blijven aan de chemoperiode.

Bedankt Lieve dat je mij liet kennismaken met deze verslavende puzzels.

Op het net vond ik een leuke link voor een dagelijks wisselende Sudoku.

Ook effe spelen??

[print version]

Visit http://www.dailysudoku.com/ for more puzzles, solutions, hints, books and other resources.

14-08-06

Vriendschap ...

"Een vriendin laat je nooit zitten.
Wees er altijd voor elkaar.
Wat er ook gebeurd.
Als ze huilt, ben er dan voor haar.
Want als ze er niet meer is...
Dan besef je pas hoeveel je elkaar mist!
Dus dump elkaar niet!
Want dat geeft veel verdriet!"

  • Niemand is zo rijk dat hij een vriend kan laten schieten.
  • Vrienden zijn die zeldzame mensen die vragen hoe het met je gaat  en dan wachten op je antwoord.
  • Het geluk vermenigvuldigt zich slechts wanneer je het met iemand deelt. (Cesbron)
  • Vrienden zijn als sterren. Je kan ze niet altijd zien maar ze zijn er altijd.
  • Uiteindelijk zullen we ons de woorden van onze vijanden niet herinneren, maar het zwijgen van onze vrienden. (M.L. King)

 

23:44 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vriendin, vriendschap, verdriet |  Facebook