04-12-13

8 jaar bloggen over 'den grooten oorlog' ...

Was bijna deze 'jaardag' vergeten maar door een alerte vriendin (die quasi alle data bijhoudt Tong uitsteken, waarvoor dank) kom ik hier toch nog wat neerpennen.

'Den grooten oorlog', begonnen in 2005 en nog steeds aan de gang, deed me naar een tool grijpen om m'n gedachten neer te pennen. Soms met (heel) grote tussenpauzen; dat wel... maar het is niet al kommer en kwel (rijmt nog ook...) want hierdoor kwam ik in contact met soms heerlijke mensen.

In het begin was ik heel hard in de weer om te zoeken naar info op het net èn op lotgenotenblogs. Zo kwam ik als eerste terecht bij Elly. Een kranige jonge vrouw die ondertussen de (ongelijke) strijd verloren heeft. Ik denk nog dagelijks aan haar... toen ze net overleden was vertrok ik naar Sicilië; ik kon hierdoor geen afscheid nemen maar ik ging voor haar de Etna op en legde op 2 verschillende plaatsen haar naam in de lava. Dat had ik haar beloofd. Zij was één van de vrouwen die me leerde sterk te zijn.

8 jaar bloggen,den grooten oorlog,borstkanker,bloggen,vriendschap

Na een tijdje krijg je reacties van lezers, volgers, ... en ontstaan er soms leuke conversaties, ontmoetingen èn vriendschappen.

Vriendschappen die komen, ... die gaan, maar soms zijn er die blijvend zijn. Vriendschappen die helemaal niks te maken hebben met 'den grooten oorlog' en dat is maar goed ook. Die zijn goud waard! Want steeds ten strijde trekken zonder het geweer eens van schouder te veranderen daar wordt een mens niet vrolijk van. Dus probeer ik meestal wel 'de dag te plukken' en mee te nemen wat ik kan...al gaat dat gaandeweg wat moeilijker.

Van 'grooten oorlog' gesproken: gisteren was ik in Zonnebeke (daar waar gisteren dat verschrikkelijke ongeval gebeurde op de snelweg van Ieper naar Kortrijk...); m'n beschermengeltje zat blijkbaar op m'n schouder en loodste me veilig via andere mistige wegen tot bij m'n doel. Toen we 2 keer over de brug vd snelweg reden op zoek naar een uitweg zagen we onder ons de ravage. Het leek inderdaad of er een bom was gevallen... zoals in 'den grooten oorlog'. Dit beeld zal me nog lang bijblijven...

Later op de dag bezochten we het Memorial Museum Passchendaele 1917 in Zonnebeke. Het vertrekpunt bij uitstek voor een bezoek aan de frontstreek. 'Den grooten oorlog' denderde als een trein in m'n brein... 

Hier wordt al 8 jaar gevochten maar wat daar allemaal gebeurd is (en nog gebeurt in deze wereld...) dat gaat m'n petje te boven.
 

Dank aan iedereen die nog komt kijken of hier soms iets geschreven staat :-)
Dank aan iedereen die hier soms een reactie achterlaat!
Lieve groet,

L. 

24-04-09

A Friend ...

A Friend

A friend is a person who
is for you always...
He wants nothing from
you except that you
be yourself.
He is the one being with
whom you can feel safe.
With him you can utter
your hart, its badness
and its goodness.
Like the shade of a great tree
in the noonday heat is a friend.
Like the home port with your
country's flag flying after a
long journey is a friend.
A friend is an impregnable
citadel of refuge
in the strife of existence.
It is he that keeps alive your
faith in human nature, that
makes you believe that it is a
good universe.
He is the antidote to despair,
the elixir of hope,
the tonic for depression ....
Give to him
without reluctance.

Deze tekst kreeg ik van Anne, een goede vriendin ... Ik lees en herlees hem heel regelmatig en omdat ik het niet altijd zo goed in mijn eigen woorden kan zeggen - aan vrienden die zouden twijfelen aan mijn vriendschap voor hen ... - plaats ik deze tekst op mijn blog. Lees hem lieve vrienden/vriendinnen en twijfel niet!

En ik wil dit gedicht illustreren met 2 dames die ik een heel warm hart toedraag ... ik zou er nog een heleboel foto's kunnen bijzetten van mijn hele schare vrienden/vriendinnen maar dan was dit blogje te klein.

TaLuMa

12:13 Gepost door Lucretia in Borstkanker | Permalink | Commentaren (12) | Tags: vriendschap, friends |  Facebook

12-07-08

Trofeetje voor Jientje ...

Jientje

Gefeliciteerd met dit mooie ronde getal op je blog Jientje. Het is altijd een waar genoegen je schrijfselen te komen lezen. Steeds weer sta ik versteld waar je de inspiratie blijft vandaan halen. Wat je schrijft is zo gewoon ongewoon doorspekt met humor. Echt een blog om bij te genieten ... Ik wou je daarom even in de bloemetjes zetten !! (nee, nee, bij mij geen hunk Smile, die krijg je wel van iemand anders...)

2215563136_5f718f0942_m

23:11 Gepost door Lucretia in Bloggen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: rond getal, vriendschap, humor, jientje |  Facebook

13-05-08

Kopbreker...

Hebben jullie dat ook dat je denkt dat als je goed bevriend bent met iemand dat je daarom beter altijd open kaart speelt?

Dat als je het niet eens bent met elkaar dat je dat dan gerust moet kunt zeggen zonder de bedoeling de andere te kwetsen? Vinden jullie dat ook niet eerlijker?

Het is toch niet omdat je van mening verschilt dat je veronderstelt wordt boos te zijn op elkaar? Of denk ik nu fout? Het is toch maar kwestie van ieders mening te respecteren... is het niet? Ook al komt die niet overeen met de jouwe.

En het mag zeker niet zo zijn dat 'omdat je maar een vrouw bent' dat je daarom geen mening mag hebben' ! No way...

Ik wil mijn tijd niet meer verdoen met rond de pot te draaien. Sinds de start van mijn 'second life or wathever...' heb ik me voorgenomen om gewoon recht voor de raap te zijn. Niet  zomaar rechttoe, rechtaan maar op een eerlijke manier ...  (Ik mag eigenlijk niet zeggen dat ik me dat heb voorgenomen: ik ben geleidelijk aan zo geworden...kanker verandert een mens op velerlei manieren). Dan weet de ander  precies wat ik bedoel maar de keerzijde is dat die 'andere' daarvan schrikt; mij zo niet herkent...

Een meningsverschil of eigenlijk liever een verschil van mening mag vriendschap niet in de weg staan! Is het niet?

25-04-08

Define your bra size... :-)

Bra

Ha... eindelijk zullen we het weten Smile

Bra_a

Bra_b


Bra_c


Bra_d

Bra_dd

Bra_e


Bra_f


Bra_g


Bra_h



AND, just a thought for all the women out there........
MENtal illness, MENstrual cramps, MENtal breakdown, MENopause............
Ever noticed how all of women's problems start with men?.........And
When we have real trouble it's HISterectomy!!!!

A Friend Is Like A Good Bra...
Hard to Find
Supportive
Comfortable
Always Lifts You Up
Never Let's You Down or Leaves You Hanging
And Is Always Close To Your Heart!!!

Dit postje is een beetje 'stout'... ik weet het... maar ik kon het niet laten. Ik kreeg dit doorgestuurd vandaag per mail en vond het wel grappig. Het moet niet altijd kommer en kwel zijn hé Knipoog

Een fijn weekend allemaal!

17:35 Gepost door Lucretia | Permalink | Commentaren (29) | Tags: a friend, bra, zelfspot, humor, vriendschap |  Facebook

06-02-08

Een vriend ...

Een vriend is iemand die vraagt

wanneer je terug komt

is iemand die nooit ongelegen komt

maar die ook voelt

wanneer hij alvast komen moet

is iemand die nog komt

als niemand meer komt.

hartje

23:13 Gepost door Lucretia in Vriendschap | Permalink | Commentaren (4) | Tags: een vriend, vriendschap |  Facebook

13-10-07

Foto's van Talleke en Dingske ...

Via de blogjes van MizzD en Talleke vernamen jullie al het relaas van de ontmoeting van enerzijds MizzD en Dingkse (die elkaar al kenden van een eerdere bijeenkomst) en anderzijds Talleke en mij (we zagen elkaar recentelijk al eens in Gent).

Bij Talleke zijn we (Dingske en ik) gestart met een fotosessie met de buurman. De man glunderde... We hadden al zoveel gehoord over die illustere man dat we hem toch eens wilden ontmoeten en dat wilden we toch wel vastleggen met een foto. De foto vinden jullie door hier te klikken. Wel enigszins een beetje bijgewerkt want van de bovenvermelde dames, Talleke en Dingske mag ik hier geen foto's publiceren. Jammer, jammer.... want ik heb er heel mooie van hen.

Vooral van Talleke die smullend van een wafel (in de Max/Gent) zit te genieten; of likkend aan het rietje van een overheerlijke milkshake; Talleke die glundert bij het zien van haar pannenkoek (in Kortrijk) en Dingske die haar mooie rijbewijs uit de jaren stillekes zit te bewonderen (hè Dingske ) ....

Maar ik heb hier een reeksje foto's die ik wel kan tonen.  Ik wil jullie laten zien dat ik bijzonder heb genoten van onze uitstap samen.

Nadat we Talleke ophaalden vertrokken we richting autoweg om MizzD en Axel op te wachten. Vandaar vertrokken we naar het natuurgebied De Gavers waar we met z'n allen de benen gingen strekken.

De Gavers waren nieuw voor mij. Tenminste, ik kende De Gavers wel als surfplas (m'n kinderen waren daar ooit met Bloso) maar ik was er nooit eerder om te wandelen. Hier en daar stonden ook al paddestoelen - prachtig om te zien. We hadden ook het weer mee. Het werd een mooie warme dag.

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 028

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 009Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 004Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 008

 

 

 

 

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 017Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 027Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 022Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 020

 

 

 

 

Axel gedroeg zich voorbeeldig (zoals altijd denk ik...) - het is echt een schat van een hond - en hij poseerde ook heel gewillig.

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 032Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 054Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 015Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 002

 

 

 

 

En zoals jullie zien gedroeg het vrouwtje van Axel zich ook heel voorbeeldig (waarschijnlijk ook zoals altijd Cool) en ze gaf er ook helemaal niet om om haar van haar schoonste kant te tonen Lachend.

Maar foto's van Talleke en Dingske, neen die krijgen jullie helaas niet te zien. Tong uitstekend - neen dat mag niet hè want anders zijn die twee lieve madammen boos op mij (vrees ik toch !) Verzegeld

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 051

Deze foto werd genomen in het Begijnhof in Kortrijk.

Na een gezonde wandeling verkenden we samen de stad Kortrijk maar helaas hier kan ik ook weer geen foto's van tonen vermits Talleke en Dingkse er op staan.
Bij het eten van een heerlijke pannenkoek op een terrasje op het Schouwburgplein - in de herfstzon, werd er gezellig gekletst en behoorlijk wat afgelachen.

Voor herhaling vatbaar ! Cool

Fijn weekend aan allen !

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 033x

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 038x

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 040x

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 041x

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 042x

Ontmoeting_Talleke_MizzD-Dingske 050x

11-10-07

2 jaar uit een mensenleven ...

Op 4 november zal het 2 jaar geleden zijn dat ik de diagnose kreeg... borstkanker! 2 jaar.... ongelooflijk. Het lijkt zo lang geleden maar dat is het niet. In die 2 jaar is er zoveel op me af gekomen; het lijkt wel of ik meegezogen werd in een maalstroom. Af en toe leek het eindeloos; die ziekte of de bijwerkingen van de behandeling bezorgden me altijd wel weer iets nieuws. Nee, saai is het allerminst geweest.

Wat me het meest geraakt heeft in deze periode is de enorme vriendschap die ik van zoveel mensen heb ontvangen. Ik heb ook gemerkt dat door deze ziekte bespreekbaar te maken, door zelf open te kunnen vertellen over wat je meemaakt of voelt - zonder zielig te doen - dat het voor anderen ook gemakkelijker is om er mee om te gaan.

Maar af en toe stel ik vast dat er nog vrouwen zijn waarvan de partner hun ziekte niet aanvaardt. Zo kwam ik vandaag in contact met een dame die op dit moment chemotherapie krijgt en zij heeft heel veel angst. Angst voor de gevolgen van haar ziekte en voor de behandeling. Zij heeft nood aan geestelijke ondersteuning -  in het ziekenhuis kreeg ze het voorstel om met de psycholoog te praten maar dat werd afgewimpeld door haar partner; ze kreeg de raad om hulp in het huishouden te nemen en opnieuw vond haar partner dat niet nodig. In haar bijzijn mag er niet over haar ziekte worden gesproken... maar buiten haar bereik blijkbaar wel.
Ik heb haar informatie gebracht over het Inloophuis van de VLK en ik hoop dat ze daar terecht kan. Daar ben ik zeker dat ze goed zal worden opgevangen. Ze moet alleen de stap durven zetten.

Zelf wil ik die 2 jaar, waar ik doorheen moest, symbolisch afsluiten en er komt een groot feest. Het feest dat ik vorig jaar in april wou geven voor mijn 50ste verjaardag werd toen afgeblazen... tja... midden in de chemobehandeling zag ik het niet zitten.  M'n 50ste verjaardag vieren als ik 51 werd vond ik ook maar niks... maar wat ik zeker wou doen dat was iedereen die mijn dagen een beetje opfleurden met een bezoekje, sms'je, belletje, mailtje, .... eens samenbrengen en met hen een fijne avond doorbrengen. Samen de warmte van vriendschap voelen... En dat feest komt er aan ! Ik kijk er naar uit en tel af !

Mijn ventje organiseert het allemaal en ik mag er niks over weten. Alleen wanneer, waar en met wie... Wat er te eten valt houdt hij geheim... Of er iemand komt optreden houdt hij geheim... Ik ben dus SUPER NIEUWSGIERIG maar ik laat hem zijn plezier van het organiseren en blijf braaf geduldig afwachten tot op de dag zelf. Ik gun het hem.
Onderstaande collage maakte Marc voor op de uitnodiging. That's me !


Lucrèce

04-09-07

De Vrouw ...

Toen God De Vrouw schiep was hij op de zesde dag nog laat aan het werk.

Een engel kwam langs en zei: “Waarom duurt het maken van deze zo lang?”

En God antwoordde:
“Heb je alle specificaties gezien waaraan voldaan moet worden voordat ze af is?““Ze moet afwasbaar zijn, maar mag niet van plastic zijn gemaakt. Ze heeft meer dan 200 bewegende onderdelen die allemaal vervangen moeten kunnen worden. Ze moet op veel soorten voedsel functioneren, meerdere kinderen tegelijk kunnen omarmen en een knuffel kunnen geven die een geschaafde knie kan helen maar ook een gebroken hart. En ze moet dit alles kunnen doen met slechts twee handen.”

De engel was behoorlijk onder de indruk:
“Met maar twee handen....dat is onmogelijk!
En dit is het standaard model?!
Dit is teveel werk voor één dag... wacht u tot morgen en maak haar dan af”.

“Dat wil ik niet”, zei God. “Ik ben zo dichtbij de vervolmaking van deze schepping. Dit zal de favoriet van mijn hart zijn”.
“Ze kan zichzelf genezen als ze ziek is en ze kan 18 uur per dag werken”.

De engel deed een stap dichterbij en raakte de vrouw aan.
“Maar u heeft haar zo zacht gemaakt, Heer.”

“Ze is zacht", zei God, “Maar ik heb haar ook sterk gemaakt. Je kunt je niet voorstellen wat ze allemaal kan verdragen en te boven kan komen.“

“Kan ze denken?” vroeg de engel. 

God antwoordde:
“Ze kan niet alleen denken, maar ook redeneren en communiceren.”

De engel raakte de wang aan van de vrouw....
“Maar God, het lijkt wel of deze schepping lekt! U heeft haar te zwaar belast.”

“Ze lekt niet....het is een traan” corrigeerde God.

“Waar dient dat voor?” vroeg de engel.

En God zei:
“Tranen zijn haar manier om uitdrukking te geven aan haar verdriet, haar twijfel, haar liefde, haar eenzaamheid, haar lijden en haar trots.”

Dit maakte een grote indruk op de engel:
“God, u bent geniaal. U heeft aan alles gedacht. De Vrouw is echt fantastisch!”

“En dat is ze!

De Vrouw heeft krachten die de man blijven verbazen.
Ze kan omgaan met moeilijkheden en een zware last dragen.
Ze heeft blijdschap, liefde maar ook een mening.
Ze glimlacht als ze het uit zou kunnen schreeuwen.
Ze zingt wanneer ze zou kunnen huilen, huilt wanneer ze gelukkig is en ze lacht wanneer ze bang is. “
Ze vecht voor datgene waarin ze gelooft.
Ze staat op tegen ongerechtigheid. En ze neemt geen genoegen met “nee” als ze een betere oplossing ziet.
Ze geeft zichzelf helemaal zodat haar familie door kan gaan.
Ze neemt haar vriend mee naar de dokter als ze angstig is. Haar liefde is onvoorwaardelijk.”
Ze huilt als haar kinderen iets hebben bereikt. Ze is gelukkig als haar vrienden het goed hebben.
Ze is blij als ze hoort van een geboorte of trouwerij.”
Haar hart is gebroken als een verwant of vriend doodgaat. Maar ze vindt altijd de kracht om door te gaan met het leven.
Ze weet dat een kus en een omarming een gebroken hart kunnen helen.”

Er mankeert één ding aan haar:
Ze vergeet wat ze waard is...

(tekst gekregen van Carolien via pps-presentatie)

IMG_0726(foto Italië 2006)

00:08 Gepost door Lucretia in Vrienden | Permalink | Commentaren (27) | Tags: carolien, de vrouw, vriendschap |  Facebook

25-08-07

Stilletjes ...

Aan allen die hier komen lezen... ja, ik weet het, het is hier een beetje stilletjes.

'k Ben even 'mijn  verhaal' kwijt... m'n geest heeft precies nog last van de narcose en telkens als ik aan iets wil beginnen ben ik al moe van er aan te denken. Raar.... want zo zit ik eigenlijk niet in elkaar.

Het zal nog een paar dagen nodig hebben en dan ben ik weer paraat.

Met m'n hand gaat het vrij goed. Blij dat ik de operatie heb laten doen. De ergste pijn is weg. Het moet nu gewoon even z'n tijd hebben om te herstellen.

Maar ik wou zeker nog iets kwijt:

jullie geven me vriendschap,
een beetje zonneschijn als het regent ! Cool

Fijn weekend allemaal... en dikke knuffel

Ik post hieronder een recente foto van Rune (m'n kleinkind). Ze groeit als kool - ze is een heerlijk lachebekje - ze is een kwebbelkont (zou ze dat van haar oma hebben???) - 'k zou ze voor geen goud willen missen...

100_0883aug2007

17-08-07

Quiche, restant van een vriendschap ...

Voor de verandering nog eens een receptje…

Quiche à la B.

Ik kreeg het recept van haar in 2003 toen we elkaar nog op heel regelmatige basis zagen.
We waren vriendinnen en we wisselden wel af en toe eens een receptje uit.

We aten de quiche de eerste keer bij haar thuis. Gezellig buiten met de kinderen op het terras.
Een heerlijk recept vond ik het en sindsdien maak ik het regelmatig.
En telkens, telkens weer denk ik dan aan B. Met verdriet in mijn hart. Soms denk ik dat ik die quiche nooit meer wil maken want ik kwel me er altijd mee…
Soms doe ik nog een poging om contact te leggen maar de lijn is verbroken… dood… mail wordt niet meer opgehaald of hoogstwaarschijnlijk in de prullenbak gegooid.

Jammer, doodjammer.

 

Gelukkig is er nog het lekker recept… That’s all there is…

Hoeveelheden à la façon du chef! 

400 gr bladspinazie (mag diepgevroren zijn!) – 4 dl room – 2 à 3 eieren – 150 à 200 gr spek – verse zalm (mag  uit diepvries zijn !) – eventueel 2 à 3 kleine aardappelen – bladerdeeg of kruimeldeeg (bij Colruyt of Aldi…)

 

Spinazie stoven (mag in microgolfoven) en op smaak brengen met p&z, muskaat

De spekblokjes eronder mengen

Aardappelen schillen en in kleine blokjes snijden – eventueel halfgaar laten koken (is niet ècht nodig!)

Room & eieren mengen met een garde en op smaak brengen met p & z, cayennepeper (of Italiaanse kruiden).

Je kunt er ook altijd een beetje gruyère kaas doormengen.

Spinazie (beetje laten afkoelen) – mengen met het roommengsel.

In bakvorm storten op het uitgerolde deeg en de zalmstukjes erin schikken. Zorgen dat de zalm zo goed mogelijk onderzit. Eventueel een weinig gruyèrekaas erboven strooien.

Ongeveer 40 à 45 minuten in de oven à 190 graden. Je kijkt na of de baktijd voldoende is – het middelste van de taart moet vast zijn.

Smakelijk...

floral1pchup

En B.... ik hoop jou ooit terug te zien. Ik zal het altijd blijven linken aan m'n borstkanker.... 'k had je nodig toen en jij kon daar geen tijd voor vrijmaken....

floral1pchup

00:16 Gepost door Lucretia in Recepten | Permalink | Commentaren (25) | Tags: vriendschap, recept, quiche, spinazie, borstkanker, tijd |  Facebook

01-08-07

Kadootje (s) gekregen ...

P1060083

P1060090

P1060095

 

Leuk hé... van A'ke gekregen! Straks komt er nog een 'verhaaltje' bij... Nu even genieten van het zonnetje. Vanavond ben ik er terug.

Maak er een fijne dag van allemaal !

En A'ke... NEN DIKKEN MERCIE... mijn duimpjes zijn heel blij. Ik weet dat je voor hen hebt geduimd!

!! klik eens op de bovenste foto voor een op'kikkertje' !!

 

Update 23 uur : ik kan vanavond mijn belofte niet meer waarmaken om bij dit postje nog een tekst te plaatsen. Wat vannacht begon als 'slecht slapen, woelen, keelpijn' is vanavond precies richting 'een griepje' aan het uitgaan. Rillingen, lichte verhoging, pijnlijke spieren en nog meer keelpijn.

Het is dus verstandiger om onder te wol te gaan.

Sorry, en lief aan diegenen die nog eens langskwamen.

02-07-07

Fotoreportage 'met Beesken in Gent' ...

 

In deze fotoreeks zit 1 foto waarop ik er ook een keertje opsta... maar: het is een foto die 1 jaar geleden genomen werd in het Groot Vleeshuis. Ik had toen een sjaaltje op mijn hoofd om mijn kaalkoppie te verbergen.

We hebben er nu niet aan gedacht om eens een foto van ons samen te laten nemen.

Het vorige postje bevat fotootjes die je kan vergroten door er op te klikken.

Nog een fijne maandag allemaal!

ps: kan er mij iemand vertellen welk stuk fruit we bij ons soepje kregen?? Wij wisten het de eerste 5 minuten niet...

01-07-07

Date met Beesken in Gent ...

Had onze afspraak al eens moeten verleggen wegens een begrafenis. Doe ik eigenlijk nooit graag: geplande afspraken afzeggen of verplaatsen. Maar ja, een begrafenis kan je niet voorzien.

 

P1050600We zouden samen naar Gent gaan. Beesken met de trein en ik zou haar opwachten in het Sint-Pietersstation. 'k Heb het me die dag gemakkelijk gemaakt: autootje geparkeerd waar ik geen parkeergeld hoefde te betalen en van daar af de tram genomen naar het station. Eigenlijk een stuk goedkoper dan die ‘verschrikkelijk-dure’ parkings in het centrum. Voor 2,40 € kan je niet sukkelen – is de kostprijs van heen en terug met de tram. (een tip dus voor de mensen die binnenkort naar de Gentse Feesten komen)

Het was even wachten op Beesken. Het treintje had niet dezelfde snelheid waarmee zij naar Gent wou.

 

P1050606P1050613P1050645Van het vele babbelen krijg je dorst en van drinken moet je … en als je moet dan ga je daarna terug iets drinken; want een etablissement binnengaan zonder een consumptie te nemen, dat kan niet altijd. Dus hebben we veel gedronken, gebabbeld en ‘gemoeten’… Vicieuze cirkel dus. (de MAX, de Soup lounge, het Groot Vleeshuis en Shopping 't Zuid waren de adressen die we aandeden)

 

P1050631P1050632Shoppen hebben wij eigenlijk niet zozeer gedaan. Een beetje ‘mensen kijken’, paar spulletjes gezocht voor G. (vriend van Beesken) – zie maar ne keer naar die leuke boxershort/zwembroek. Beesken wou natuurlijk eens testen of alles er in kon. Of beter gezegd: of alles er door kon…

 

 

 

 

P1050641P1050642

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1050636

 

 

De tagine die ze zo graag wou kopen voor G. werd niet goedgekeurd; jammer voor G. Hij zal nog even moeten wachten op zijn eenspersoonspotteke.

 

 

 

 

 

P1050610

P1050621P1050612

 

Voor Scottie vonden we een héééééééél mooi minirokje. De vraag is of daar wel alles kan onder verstopt worden??? Misschien moeten we eens horen bij Piet of het hem niet past? Trouwens, van pietjes gesproken...jullie moeten maar eens op de middelste foto klikken. Ik ben niet zeker of ik dit ooit wil proeven. 

 

Ja, ja, we denken aan onze medebloggertjes hé en in dezelfde etalage troffen we Kay aan. Was die niet naar Marokko??? Hm… het was misschien een Boogiegirlke

Op een bepaald moment is Beesken toch wel heel erg geschrokken. Dacht ze opeens G. te herkennen in een etalage; en dan nog met een andere dame in een bruidsjurk!

P1050622P1050626P1050628P1050644Van dan af was ze niet meer te houden en was het 'etalagekijken' en zoeken naar een bijzondere bruidsjurk voor Beesken. Ze heeft een aparte smaak moet ik zeggen. Mogen we dit jaar misschien nog een huwelijk verwachten of lijkt het alleen maar zo??? Who knows? Als we dan ook nog de St. Baafskathedraal binnenliepen dacht ik: "zou ze dan toch willen?"

P1050647

Enfin, we hebben er weer een zware dag van gemaakt – vooral onze tong en onze voeten hebben afgezien.

Moe gelopen en moe gepraat hebben we samen het trammetje genomen en wuifden we elkaar ‘tot ziens’ aan het stationnetje. Akke akke tuut tuut weg was zij…                  

!!! Morgen update met fotoreeks van Gent !!! Tot dan... slaap lekker.                     

25-06-07

Koffieklets ...

Vanmiddag hoog bezoek! 3 dames van onze 'Italiëvriendengroep' komen 'bijkletsen'.

Hoog tijd, want wachten tot november kunnen we niet. Zou niet goed zijn...

In november gaan we samen traditioneel een 5-tal dagen naar Italië en als ze ons laten wachten tot dan, dan vrees ik dat de gids ons af en toe tot de orde zal moeten roepen...

We hebben zoveel te vertellen dat ik hoop dat we voor 12 uur vannacht in ons bedje zullen liggen.

'k Zal ze straks verrassen op een lekker dessert bij de koffie. Wat? Dat vertel ik later. Misschien lezen ze mee en dan is het geen verrassing meer hé.

Ik wil hen, en ook de andere mensen van onze vriendengroep, bij deze nogmaals bedanken voor alles wat ik aan hen heb en heb gehad tijdens mijn ziekte: de steun, de warmte, de vriendschap, de 'support', de mailtjes, de kaartjes, de telefoontjes, het-er-gewoon-zijn!

samp9ada5ae3c4046a69

 

Aan iedereen een fijne maandag!

08-05-07

Bezoek aan A'ke ...

Na de kinebehandeling ben ik samen met S. (A'kes schoonmama) naar het ziekenhuis gereden om een heel kort bezoekje te brengen aan A'ke.

Ze was nog heel zwak maar ze was héél gelukkig... toen ze zei dat Dr. R. haar hand had genomen en het op haar nieuwe borst had gelegd was ik echt ontroerd.

Na maanden van een 'lege plek' gevoeld te hebben op de plaats waar eens haar borst zat, is er een nieuw heuveltje gemaakt. A'ke zei dat het voelde of ze bevallen was van een baby. Even blij was ze.

Alleen wie dit meemaakt kan dit gevoel beschrijven... het heeft niets te maken met schoonheid... (wat trouwens veel mensen verkeerdelijk denken...)

Ze had ook al zelf naar het resultaat gekeken met een spiegel en was heel tevreden …

Voor mij is het een déja-vu... het gevoel het opnieuw mee te maken met dat verschil dat het bij A'ke om de eindafwerking gaat; er volgen geen chemobehandelingen meer en bij mij moest na de amputatie en reconstructie alle ellende nog beginnen. Zij kan onmiddellijk starten met een positieve noot.

A’ke is maanden een amazone geweest - een dame met één borst en is nu terug een tweeborstige vrouw. Binnen enkele maanden zal er een tepelreconstructie volgen en nog een paar maanden later volgt dan een medische tatoeage.

Bij mij is de bilaterale (dubbelzijdige)  tatoo geplaatst in maart 2007 en ik moet zeggen dat het er heel natuurlijk uitziet. Je moet al heel dichtbij komen om te zien dat er littekens zijn. Het litteken over de hele breedte van mijn buik neem ik er graag bij. Langzaamaan zal dat ook vervagen en het meeste zit onder de bikinilijn.

07-05-07

Opgelucht ...

De ganse dag heb ik hier rondgelopen als een kieken zonder kop.

Van al mijn plannen om hier in huis een beetje te werken is niets in huis gekomen. Telkens ik aan iets wou beginnen haakte ik weer af... ik was dus echt niet in mijn doen.

De reden is natuurlijk de operatie van A'ke. Ik wist niet dat het me zoveel zou doen...

Gisterenavond had ze me nog een sms gestuurd maar die heb ik pas vannacht bekeken en het knaagde een beetje dat ik haar niet meer heb kunnen antwoorden.

tatty%20grijs%20in%20verband

Als je zo in het ziekenhuis ligt te wachten op een komende ingreep dan kan je echt niet slapen... tenminste ik toch niet (niet dat ik een bangerik ben, nee, nee... maar een narcose van 6 tot 8 uur is toch niet niks hé) en ik vermoed dat dat bij A'ke ook zo moet zijn geweest. Eigenlijk zou je op zo'n moment iemand vertrouwd naast je moeten hebben; iemand die je kan koesteren, iemand die je troost en wiegt... maar ja, zo zitten ziekenhuizen niet in elkaar hé.

Bij A'ke was de ontvangst gisteren in de kliniek ook niet wat het moet zijn!! Toen ik het hoorde was ik eigenlijk boos...  A'ke had een eenpersoonskamer besteld en toen ze dit bij de receptie vermeldde zei de dame: "is het voor plastische chirurgie???","... je bent hier niet in een hotel hoor". Die vrouw denkt waarlijk dat als je een borstreconstructie moet krijgen NA BORSTKANKER (!!) dat je dat voor je plezier doet...

Het wordt tijd dat mensen in een ziekenhuis wat meer tact aan boord leggen!!Toen ik terug naar huis ging, passeerde ik de balie en daar zag ik haar zitten... een moment, even maar, overwoog ik om naar haar toe te gaan en haar vriendelijk te vragen dit NOOIT of ter NOOIT meer te doen! Met niemand... Maar ja, wat haalt het uit...

Maar eigenlijk kwam ik hier beter nieuws melden: de operatie is goed verlopen en om 14 uur was A'ke al wakker. Ze krijgt wel pijnstillers en verblijft dus een nachtje op de PACU. Om het uur wordt de 'flap' gecontroleerd op doorbloeding. Dit moet om te voorkomen dat de flap afsterft...

Om 16 uur kon ik het niet meer uithouden en heb naar haar schoonmama gebeld. Die had net het nieuws gekregen van L., A'ke's man... Jonge, jonge, wat was ik opgelucht en blij. Echt een gelukzalig gevoel kreeg ik. 'k Ben ook ontzettend blij voor haar familie dat deze fase achter de rug is...

en nu A'ke: EEN SPOEDIG HERSTEL en binnenkort mag je de lingeriewinkel gaan plunderen. Ik weet dat je daar al naar uitkijkt. L., houdt je portemonee maar vast... je zal nog in de kosten komen...

AkeIk ken A'ke maar pas sinds vorig jaar in augustus maar ik zou haar vriendschap niet meer kunnen missen. Het is raar om te zeggen maar borstkanker heeft me een paar heel mooie vriendschappen bezorgd; die vriendschappen zijn echt een verrijking in mijn leven en ik koester ze... Mijn kijk op het leven is ook helemaal veranderd daardoor...

06-05-07

A'kes day ...

Vandaag kan ik aan niets anders denken: A'ke is vandaag vertrokken naar het ziekenhuis en morgen, heel vroeg in de ochtend, krijgt ze haar langverwachtte, lang naar verlangde... borstreconstructie. (klik hier voor meer info)

'k Ben haar vanmiddag thuis nog een knuffel gaan geven en toen ik vanavond mijn schoonmama terug naar huis bracht (zij woont vlakbij het ziekenhuis) kon ik het ècht niet laten om nog snel even langs te gaan bij haar in het ziekenhuis.

Ik leef echt mee met haar; het voelt een beetje of ik het terug moet ondergaan.

De operatie zal ongeveer 6 uur duren en daarna brengen ze A'ke naar de PACU (Post Anesthesia Care Unit  = intensieve bewakingsafdeling) waar ze gedurende 24 uur voortdurend zal gecontroleerd worden... ze is in goede handen, ik weet het...

Terwijl ik dit probeer te schrijven komt alles terug als een film door mijn hoofd gerold... Ik houd er maar mee op...en hoop morgen snel iets over haar te vernemen.

Ik denk aan je A'ke ...

 

beertjegoodluck

17-02-07

Eventjes stilstaan ...

Vriendschap

verarmend van weelde

en

winnend verliezen

genezend verzieken

en vrij zijnde

niet kunnen kiezen

dat is

de verdwazende wijsheid

van ons

waanzinnig jachten

naar rust.

zo spelen wij kwijt

- voor eens? Voor altijd? -

die (h)eerlijke rijkdom

vrienden en tijd

en wij zijn er ons

niet

van bewust.

daarom vraag ik u,

vrienden,

om 's hemels wil

houd ruimte

voor vriendschap

en sta

af en toe

eens eventjes

stil.

 

Gedicht van Rita Reene

Bron: ‘Vrouw’ http://www.markantvzw.be

21:13 Gepost door Lucretia in Vriendschap | Permalink | Commentaren (18) | Tags: vriendschap, even stilstaan |  Facebook

16-02-07

I am so happy ...

Hallo allemaal,

voordat ik terug over mezelf begin te schrijven wil ik jullie even enkele foto's laten zien van Rune -  mijn schattig kleindochtertje. Sinds ze werd geopereerd op 22 december is ze zoveel veranderd. Haar mooie twinkelende oogjes heeft ze behouden en het lachen heeft ze niet verleerd. Integendeel... De operatie is zo goed geslaagd... Het doet zo'n deugd haar zo te zien evolueren. Ze betekent zoveel voor ons allemaal hier.

Eén ding wil ik ook kwijt over mezelf: I am so happy !!! Vorige week had ik een eerste check-up (kankeronderzoek 1 jaar na de eerste chemokuur... botscann, longfoto, echo van de lever en het abdomen, bloedtesten,...) en vandaag kreeg ik de uitslag: alles ok!! Tijd om te vieren dus. Ik ben naar de onderzoeken gegaan met een gerust hart - ik wou me voordien geen zorgen maken en dat is me ook gelukt! Ik ben zo ongelooflijk blij... ik kon iedereen die ik tegenkwam vandaag wel knuffelen.

Dank aan iedereen die hier kwam lezen of een berichtje achterliet tijdens mijn lange 'afwezigheid'! Ook aan jullie een 'knuffel'.

A'ke: jou wil ik speciaal bedanken voor je support... volgende week vrijdag gaan we er enen op drinken... wie kan beter weten dan jij hoe ik me voelde vandaag...

05-11-06

10.000 klikjes ...

tatty22
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Dag lieve bloggertjes en bezoekers. Ik zag daarnet dat het tellertje van mijn blogje op 10.000 stond. Ik schrok er warempel van want ik houd me normaal niet zo bezig met tellertjes...maar dit getalletje heeft toch iets magisch, niet? Iets symbolisch misschien ook.

Dit heb ik aan jullie te danken, mijn regelmatige bezoekertjes! Ik schenk jullie allen een 'symbolisch' bloemetje en wil van hier uit samen met jullie het glas heffen. (heb hier nog wel een goed flesje Champagne staan) Proost !

Wie mijn 10.000-ste bezoeker was weet ik niet. Hij of zij mag zich altijd melden dan zet ik hem of haar nog eens extra in de bloemetjes.

16-10-06

Vriendschap ... friendship ... Freundschaft ... amitié ...

Ik was daarnet even een blogronde aan 't maken voor ik in mijn beddeke kruip en ik kwam dit tegen op Lien's blogje...

Ontzettend lief vind ik dat... was er even niet goed van. Het ontroert mij ... 'k word er even stil van ...

Het is raar, toen ik begon met mijn weblog heb ik daar nooit bij stilgestaan dat ik daarmee een soort band zou opbouwen met andere bloggertjes.

Ik wil jullie daarom langs deze weg ook eens in de bloemetjes zetten ... voor al jullie lieve reakties ... voor al jullie bezoekjes ...

Tatty glitter 6

Vriendschap is zo heel bijzonder

Vriendschap daar versta ik onder

Samen praten, samen luisteren

Samen lachen, samen fluisteren

Elkaar steunen bij verdriet

Met een bos 'vergeet-mij-niet'

Opgaan in elkaars geluk

Dat is vriendschap uit één stuk

26-08-06

Echte vriendschap ...

Dit vond ik op Lien's weblog (klik op het gedicht...) en vond het zo mooi dat ik het even meegenomen heb! Zelf heb ik tijdens m'n ziekteperiode enorm veel steun gehad van vrienden en familie; ook van mensen waarvan ik het helemaal niet had verwacht. Buren, die we maar af en toe zagen door het te drukke leven dat we leiden, die plots voor de deur staan met een bloemetje of gewoon voor een praatje. De familie uit Ettlingen/Knielingen/Karlsruhe belden of schreven regelmatig. Het heeft me een heel andere kijk gegeven op mijn medemensen en het heeft me ook 'rijker' gemaakt. Voor de mensen die het niet aandurfden mij te zien, te bezoeken, te bellen, te mailen... de deur blijft altijd open staan!

 

15:10 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) | Tags: vriendschap, gedicht, ziekte, vrienden |  Facebook

23-08-06

Hold your head up high ...!

Aan allen en vooral voor de persoon met wie ik gisteren welgeteld 87 minuten aan de lijn hing:

When you walk
Through a storm
Hold your head, up high
And don`t be afraid, of the dark
`Coz at the end of the storm
Is a golden sky
And the sweet silver song
Of the lark
Walk on, through the wind
Walk on, through the rain
Though your dreams be tossed
And blown
Walk on, walk on
With hope, in your heart
And you`ll never walk alone
You`ll never walk alone
Alone
Walk on, walk on
With hope in your hearts
You`ll never walk, alone

Bron

12:42 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: bemoediging, vriendschap, sterkte |  Facebook

14-08-06

Vriendschap ...

"Een vriendin laat je nooit zitten.
Wees er altijd voor elkaar.
Wat er ook gebeurd.
Als ze huilt, ben er dan voor haar.
Want als ze er niet meer is...
Dan besef je pas hoeveel je elkaar mist!
Dus dump elkaar niet!
Want dat geeft veel verdriet!"

  • Niemand is zo rijk dat hij een vriend kan laten schieten.
  • Vrienden zijn die zeldzame mensen die vragen hoe het met je gaat  en dan wachten op je antwoord.
  • Het geluk vermenigvuldigt zich slechts wanneer je het met iemand deelt. (Cesbron)
  • Vrienden zijn als sterren. Je kan ze niet altijd zien maar ze zijn er altijd.
  • Uiteindelijk zullen we ons de woorden van onze vijanden niet herinneren, maar het zwijgen van onze vrienden. (M.L. King)

 

23:44 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vriendin, vriendschap, verdriet |  Facebook

10-08-06

Lieve LIEVE ...

Vandaag een bezoekje gebracht aan Lieve, de lieve Lieve die me telkens naar het ziekenhuis bracht voor de chemotherapie. Ze had me een mailtje gestuurd en zo wist ik dat ze als een 'bezetene' (hihi) bezig was een kastje aan het afschuren... ben haar dus even van haar werkzaamheden gaan afhalen om een beetje bij te kletsen. Wat een naarstige bij toch... altijd in de weer en altijd klaar voor een ander! Het voelt goed aan goede vrienden te hebben. Je moet daarom niet steeds bij elkaar over de vloer lopen maar zo af en toe eens wat horen van elkaar, een babbelke kunnen slaan, weten als het nodig zou zijn dat je je er je hart kunt luchten, ... dat doet goed en geeft je telkens weer een warm gevoel.

Ook de andere mensen uit onze Italië-vriendengroep wil ik hier nog eens speciaal voor danken. Ik heb echt veel aan jullie tijdens de moeilijkste periode uit mijn leven ... dat zal ik nooit vergeten!

 

 

 

 

En voor Lieve heb ik hier nog een surpriseke!!

20:36 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vriendschap, ziekte |  Facebook