25-07-07

Uitgekleed ...

Gisteren – 15u30 – halfuitgekleed lig ik op de tafel – en onder het zoemen van het toestel boven mij komt ze een papier boven me uit zwaaien met de vermelding:

“Oh, ja mevrouw, ik heb u nog niet gezegd dat dit onderzoek niet wordt terugbetaald. Je zult 40 € moeten betalen en daarom moet je straks dit ‘documentse’ ondertekenen. Het 'factuurtse” krijg je dan later toegestuurd.

 

Ze gebruikte die verkleinwoordjes om de grootte van het bedrag te doen dalen, denk ik achteraf…

“Euh… wablief… dat hadden ze me voordien dan toch kunnen zeggen.”

“Ja, sorry mevrouw maar het Riziv heeft dit een paar jaar geleden beslist en nu betaalt iedereen dat onderzoek maar zelf.”

“Ook bij kanker?”

“Ja, mevrouw… sorry, ook bij kankerpatiënten.”

 

Jadatte… kanker kost geld mannekes. Veel geld. Je wordt er figuurlijk door uitgekleed.

 

Ik heb dan wel een verzekering maar als het ziekenfonds niet een deel van het bedrag van een onderzoek terugbetaalt dan betaalt de verzekering ook niets.

Ja, zo is dat…

Terug 40 € foetsie dus.

 

Ik maak me af en toe wel bedenkingen: ik kreeg borstkanker, werd behandeld en wordt nabehandeld met Aromasin. Van deze antihormonen kan het bot heel snel poreus worden zodat je in de kortste keren osteoporose (botontkalking) hebt.

Het zou dus goed zijn dat de artsen een middel tegen osteoporose kunnen voorschrijven samen met de antihormonen.


Maar neen, daar geven de adviserende artsen (van het ziekenfonds) dan weer geen toestemming voor.

Dus is het eerst afwachten tot je osteoporose hebt (en soms kan dat snel gaan – een vriendin van mij had na 2 jaar Arimidex innemen 2 wervelfracturen…) en dan, ja dan krijg je toestemming tot het nemen van FOSAMAX. Je kunt natuurlijk wel preventief extra kalk innemen, ed. maar dit is niet altijd voldoende.

 

Om te weten hoe het met de botdensiteit is gesteld wordt een onderzoek gedaan (botdensitometrie = een soort scan met laserstralen) en daar moet je de volle pot voor betalen… Geen terugbetaling dus!

 

Het is niet dat ik dat niet kan betalen, maar ik stel me wel vragen hoe het moet met mensen die het financieel minder goed hebben. Die kunnen zich niet altijd een dergelijk onderzoek veroorloven. Er zijn natuurlijk wel instanties die een Sociaal Fonds hebben waar men terecht kan, maar dan moet je inkomen dan ook wel heel laag zijn.

 

Enfin, dit moest eventjes van mijnen lever.

 

greendressHet positieve is dat ik supercijfers heb! Ik zit boven het gemiddelde voor mijn leeftijd en wat nog meer is: ook boven het gemiddelde bij de leeftijdsgroep van vrouwen tussen de 30 en 35 jaar. Zeg nu nog ne keer dat ik een bomma ben hé A’ke !

Ik kan dus voorlopig op ‘beide oren’ slapen.

 

ps: ik kreeg zelfs nog een extra cijfer... ik lijk te groeien in plaats van te krimpen. Al lang weet ik dat ik 1.64 m groot ben. Op oncologie kreeg ik er 1 centimetertje bij en gisteren werd ik opnieuw gemeten voor het onderzoek en ik meet nu officiëel 165,6 cm. Eigenaardig... hoe zou dat komen? Kan het misschien van de steroïde anabolica zijn die in de Aromasin zit? 'k Denk dat ik niet zou toegelaten worden in de Tour de France want Aromasin staat op de verboden lijst voor sporters

05-12-06

Drukke, verwarrende dag ...

cheecheesigtag-fairywithnecklace-animated

 

Vandaag was een behoorlijk drukke, verwarrende dag voor mij...  een beetje te druk volgens mijn 'kunnen'. Vanmorgenvroeg naar de sociaal assistente van het ziekenfonds geweest. Het zit zo... tijdens de ganse ziekteperiode ben ik maar 1 keer opgeroepen door de controlearts en dat was dan nog helemaal in het begin van de chemoperiode. In de maand juni vroeg ik zelf een gesprek aan - ik wou een paar dagen naar het buitenland; rustig een paar dagen bekomen van de laatste chemokuur en dat werd toegestaan. Sindsdien hoorde ik helemaal niks meer. Omdat ik een paar dingen wou uitzoeken heb ik zelf terug contact opgenomen met het ziekenfonds en daar hoor ik vandaag dat ik helemaal niet meer zal opgeroepen worden omdat ik... nu komt het... op invaliditeit sta tot eind 2007!!

Wat ik nu niet begrijp is dat niemand - maar dan ook niemand - mij daar voordien van heeft verwittigd. Dit begint te lopen van 20 december en ikzelf werd daar helemaal niet van op de hoogte gebracht. Tijdens en na dit gesprek was het alsof ik een spons in mijn hoofd had... een naar gevoel. Ik kon me ook helemaal niet meer concentreren en kon de conversatie niet meer goed volgen.

Toen ik terug thuis kwam zat er zowaar een enveloppe in mijn bus van de CM (wat toevallig zeg...) met de mededeling dat ik op invaliditeit kwam en met vermelding van het dagbedrag dat zou worden uitbetaald. Verder een invulformulier voor eventuele bijkomende invaliditeitsbijdrage...

Rond dit thema heb ik nog een berg vragen en deze die ik reeds stelde worden door verschillende instanties telkens anders beantwoord. Niemand kan me informeren rond progressieve werkhervatting en wat dat financieel teweeg brengt. Dus... morgen trek ik er maar weer eens op uit: dit keer voor de 2de maal naar de vakbond/Bediendencentrale. Nog eens dezelfde vragen gaan stellen want wat ze me vandaag in het ziekenfonds vertelden komt niet overeen met wat ze 2 weken geleden op de vakbond vertelden.

We hadden het er vandaag nog over met de psycholoog van het Eur'Eka-project (=revalidatieproject na kanker in het UZ/GENT) dat als je niet mondig genoeg bent in deze maatschappij of niks zelf gaat uitzoeken dat het je dan allemaal maar 'overkomt'. Er is niet zoiets als een check-list om 'af te punten' wat er in chronologische volgorde moet gebeuren; of waar kan ik met dit of dat terecht; er is niet zoiets als een ombudsman/vrouw voor borstkankerpatiënten.

Na deze 2 'gesprekstondes' hadden we gelukkig ons uurtje sport - even stoom afblazen op een gezonde manier. Ik bracht het vandaag tot 2 x7 minuten lopen en een half uurtje handbal. Ik ben uitgeteld voor vandaag...

Onderweg naar huis - in mijn wagen - hoorde ik een song van Boudewijn de Groot. Puur jeugdsentiment ... toen ik een jaar of 16 was heb ik de tekst met sierlijke letters geschilderd op mijn slaapkamerdeur. Ik kreeg zowaar terug tranen in mijn ogen...

Verdronken Vlinder

Zo te sterven op het water
Met je vleugels van papier,
Zo maar drijven na het vliegen,
In de wolken drijf je hier.
Met je kleuren die vervagen,
Zonder zoeken, zonder vragen,
Eindelijk voor altijd rusten
Met de bloemen die je kuste,
Geuren die je hebt geweten,
Alles kun je nu vergeten,
Op het water wieg je heen en weer.
Zo te sterven op het water
Met je vleugels van papier.
Als een vlinder die toch vliegen kan
Tot in de blauwe lucht,
Als een vlinder, altijd vrij
En voor het leven op de vlucht,
Wil ik sterven op het water,
Maar dat is een zorg voor later.
Ik wil nu als vlinder vliegen,
Op de bloemenblaren wiegen,
Maar zo hoog kan ik niet komen,
Dus ik vlieg maar op mijn dromen,
Altijd ben ik voor het leven op de vlucht.
Als een vlinder die toch vliegen kan
Tot in de blauwe lucht.
Om te leven, dacht ik,
Je zou een vlinder moeten zijn,
Om te vliegen heel ver weg
Van alle leed en alle pijn.
Maar ik heb niet langer hinder
Van jaloers zijn op een vlinder,
Want zelfs vlinders moeten sterven,
Laat ik niet mijn jeugd bederven,
Ik kan zonder vliegen leven,
Wat zal ik nog langer geven,
Om een vlinder die verdronken is in mij?
Om te leven hoef ik
Echt geen vlinder meer te zijn.

Boudewijn De Groot

bron: klik hier

29-08-06

Een verslagje van de laatste dagen ...

Zondag is de barbecue super meegevallen: geen enkel druppeltje regen, een prachtige dag, een 'bende' vrienden om van te genieten, een paar 'super'-mannen aan de barbeque, eentje die we tot sommelier gebombardeerd hebben en die zijnen job fantastisch heeft gedaan... (kom maar eens kijken naar de vele lege flessen in m'n garage...), 's morgens een bijdehandse dame in de keuken (want voor 18 man voorbereiden is veel hé voor mij alleen!); Ook R. en A. wil ik bedanken voor de gerechtjes die jullie bezorgden... en nadien de vele helpende handen om de boel een beetje op te ruimen... wat moet je meer hebben??

 

 

 

 

Ja, ...eten natuurlijk.Daar hebben we met z'n allen van genoten. (de gevraagde receptjes komen eraan...) De sfeer was prima en ik voelde me vrij goed... K. zorgde ook nog voor een verrassing door langs te komen met Rune. De kleine ukkepuk werd enthousiast verwelkomd!

Ik kan daar toch echt van genieten iets te organiseren, van mensen blij te zien... Wel hebben ze me een moment 'van mijn melk' gebracht. 'k Werd uit de keuken gehaald want L. had een speech gemaakt (waar zou ze dat toch allemaal gehaald hebben??? Misschien wat stof gehaald van mijn blogje???) en ik werd letterlijk in de bloemetjes gezet en daarbovenop sturen ze mij nu ook nog de wijde wereld in om een mooie keramiek te gaan kiezen. Het is eigenlijk allemaal een beetje te veel. Heb ik dit wel verdiend?? Lieve vrienden, ik nodigde jullie eigenlijk uit om jullie te danken voor de vriendschap... Ik ben eigenlijk een beetje boos op mezelf. 'k Wou ook een woordje (terug) zeggen maar op dat moment kreeg ik het er niet uit! Bij deze: jullie zijn fantastisch - ook diegenen die er niet konden bij zijn - en laat ons hopen dat we nog veel samen mogen be'leven'!!

Gisteren - maandag - was het even een lastige dag. Nog een beetje moe van zondag moest ik al vroeg op om naar de Adviserende Geneesheer van het ziekenfonds te gaan. Had zelf een aanvraag ingediend omdat ik een aantal vragen had maar heb maar op de helft een antwoord gekregen... Daarvoor zit je dan de ganse voormiddag te wachten op een bankje... Na de middag naar de huidspecialiste om de eerste draadjes te laten uithalen uit m'n rug en om de uitslag te horen. Alles was goedaardig: zowel op m'n voet als op m'n rug. Dat is ook weer meegenomen. Maar dan kom je thuis en zie je hoeveel het ziekenfonds slechts terugbetaald heeft van m'n ingreep vorige week!!! Ik betaalde 120 € en krijg slechts 14,98 € terug... Na me er een ganse avond over opgewonden te hebben, heb ik vandaag toch maar m'n stoute schoenen aangetrokken en naar de huidspecialiste gebeld; "'k moest het briefje 'onderscheppen'"en "het ziekenfonds moet dat eigenlijk zelf zien en de patiënt verwittigen" was de reaktie van de secretaresse. Dan maar naar het ziekenfonds gebeld. "ah nee, het ziekenfonds moet dat niet zien, de dokter mag voor een consultatie vragen wat hij wil", "het briefje kan niet meer gerecupereerd worden want het is al uitbetaald" en "ik moest maar een nieuw briefje vragen waar ook de technische prestatie opstaat"... Allé, nog maar een keer teruggebeld naar de huidspecialiste; "dat was een probleem, ze moeten het originele briefje hebben" ...??? Hoe het nu verder moet? Dat zal ik volgende week dan maar persoonlijk bespreken met de artse... maar één ding weet ik zeker: ik wil niet opdraaien voor de vergissing van de secretaresse die vergeten is de technische prestatie er op te zetten maar wel het bedrag aanrekende... Wordt vervolgd...

13:29 Gepost door Lucretia in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) | Tags: barbecue, ziekenfonds, terugbetaling, vrienden |  Facebook